• Slideshow01

    VERHALEN
    UIT DE PRAKTIJK

Wat een pluk hooi niet kan doen...

Op een zonnige vrijdagmidddag komt Peter bij me voor een sessie paardencoaching. Peter is begin 40 en heeft een eigen bedrijf waarin hij groepstrainingen geeft. De laatste tijd loopt hij tegen bepaalde dingen aan, het gaat allemaal niet zo als hij wil en hij is benieuwd of paardencoaching hem inzicht kan geven in hoe dat komt.

In de stal is er één paard dat met zijn hoofd over de deur Peter uitnodigend staat aan te kijken. Een bruin paard met lieve amandelvormige ogen. Dat is het paard waar Peter mee wil werken.

 

Gezamenlijk lopen we naar de buitenbak. Daar aangekomen mag Peter het paard het halster en het touw af doen zodat het paard vrij is om te gaan en staan waar het wil. Omdat het werken met paarden nieuw is voor Peter. is de eerste opdracht die hij van me krijgt; "Kijk maar eens of je contact kan maken met het paard, Als je contact hebt mag je kijken of je een stukje met hem kan lopen". Op die manier krijgen beiden de kans om kennis te maken en even aan elkaar te wennen.

Peter kijkt een beetje beduusd als hij ziet dat het paard naar een restje hooi loopt dat nog aan de rand van de rijbak ligt en daaraan begint te knabbelen.

Op dat moment zie ik ook pas dat daar een pluk hooi ligt. "O jeetje" denk ik nog .... dat hooi, misschien had ik dat weg moeten halen ...". Ik bedenk me ook dat alles is zoals het is, dus dat dat hooi ook wel zijn nut zal hebben. Ik laat het gewoon liggen.
Peter gaat aan de slag, probeert van alles om de aandacht van het paard te trekken. Op een afstandje staan roepen, met de handen op de knieen slaan, springen, met de armen zwaaien.

Géén effect.Het paard blijft eten.

We hebben een kort gesprek over wat er allemaal gebeurt in het contact tussen Peter en het paard. Op een subtiel niveau gebeurt er van alles. Het paard laat weldegelijk zien dat er contact is met Peter. Als ik dat vertel verwijnt Peters frustratie en er komt een grote glimlach op zijn gezicht. "Ja, nu je het zegt, dat heb ik gevoeld....."."Ik had contact maar pas op het moment dat ik de opdracht eigenlijk al had losgelaten."

Hierover doorpratend vertelde Peter dat hij dit ook in zijn werk als trainer wel herkende. Dat hij soms het idee had dat hij moeilijk aansluiting bij een groep kon krijgen. Hij realiseerde zich dat dat samenhing met 'het persé willen bereiken van een resultaat'.

En zijn probleem?
Peter kwam bij mij om inzicht te krijgen in hoe hij zijn bedrijf nu een stap verder zou kunnen brengen. Voor mij als paardencoach is het altijd een zoektocht naar waar je dan kunt aanhaken. Je weet de coachvraag en je ziet wat het paard doet op het moment dat iemand met die vraag in de bak staat. En dat hooi ..... daar kon ik dus niet omheen. Het paard had zijn focus op het hooi.

Mijn volgende vraag was dan ook;" Waar zou dat hooi voor kunnen staan bij jou?"

Peter dacht even na. Hij streek even met zijn hand over zijn kin.
Opeens zegt hij "Nou ja ..... DIT GAAT OVER MIJ!!!"
"Dit is precies wat ik steeds doe!! Ik laat me door het minste of geringse afleiden. Ik ga steeds bezig met andere dingen dan die ik zou moeten doen, gewoon omdat ik heel veel leuk vind. Daardoor komen de dingen voor mijn bedrijf niet van de grond".

"Met een schuin oog kijk ik naar de dingen die ik moet doen maar ondertussen doe ik wat anders". "Gebrek aan focus, dat is geloof ik het probleem".

De hele verdere sessie van Peter draaide om de vragen; Waar ben je eigenlijk mee bezig? en Hoe doe je dat?

De uitkomst van de sessie was dat Peter echt heel hard werkt maar dat zijn aanpak niet heel effectief is. Voor Peter is de sessie heel verhelderend geweest. Hij had even vanuit een ander perspectief naar zijn situatie kunnen kijken en kon daar mee verder. Een mooi resultaat.

En zo zie je ..... zo kan een pluk hooi waarvan je als paardencoach misschien denkt dat ie daar misschien beter niet had kunnen liggen toch nog zijn nut bewijzen.